Thursday, January 11, 2018

වෛරය.........

අපිට පුළුවන් ද ටිකක් කතා කරන්න..?
නැ විශේෂ දෙයක්මත් නෙවයි එත් කතා කලොත් ඔබෙත්-මගෙත් ගොඩක් රිදීම් වලට සුවයක් දැනේවි කියලා හිතෙන දෙයක්.....
මට කියන්න ඔබ මේ යෙදුම ජිවිතේ එක් වතාවක් හරි කියලා තියෙනවා ද...?
"I HATE .............." මම වෛර කරනවා .............."
මේ ළග දී දවසක මේ වචනය පිට උනා මගේ චූටි දෝණිගෙන්.... ඇත්තටම මම ටිකක් කලබල උනා.... ඒ එයාගේ තාත්තාත් මමත් අපේ වාග් මාලාවට කිසිසේත් එක් කර නොගත් වචනයක් නිසා.
ආගන්තුක වචනයක් නිසාමත් නෙවෙයි ඒ වචනයෙන් ප්‍රකාශවන හැඟීම දරුවා දැන සිටිනවා ද කියන කාරණාව මට ගැටලුවක් උනා.
මා හොඳින් පුරුදුව සිටින වා ඇය ඉදිරියේ කැරපොත්තකු එහෙමත් නැතිනම් ඇය ත් ඔහුත් අනපේක්ෂිත මොහොතක මා වෙතට විසිකරන රබර් සතකු හෝ දොර මුල්ලක සැඟව සිට කඩා පැනීමක දී හැර කලබල උනත් එය නොපෙන්වා සිටීමට... ඔව් හරියටම ඔබ වගේ :) :)
ඉතිං ඇය කිව්වේ මෙන්න මේ වාක්‍ය
"මම වෛර කරනවා මේ වතුර එකට" - අතෙහි වතුර විදුරු ව පෙන්වමින්
:) :) ඔව් කිසි ගැලපීමක් නොවුණු නිසාත් මගේ රහස් පරීක්ෂක මොළයට එකවර විවිධ සංඥා පහල වීම නිසාත් මං ඇහුවා
"ඇයි පුතේ වතුරට වෛර කරන්නේ"
"නැ මේක නෙක්ටෝ එකක් උනා නම්"....... (හරි ඉතිං දැන් ඔය ආර්ටිෆිෂල් බිම කියලා කැ ගහන්න එපා...) ඒ පාර මම නොදන්නවා වගේ ඇහුවා (හරි ඉතිං මං දන්නවාට වඩා නොදන්නා දේ ගොඩයි තමයි .),
පුතේ ඔය වෛරය කියන වචනෙන් මොකද්ද අදහස් වෙන්නේ කියලා...

උගුර ටිකක් පාදලා කියනවා "කැමති නැ" කියන එකනේ.....

හ්ම්...............

එහෙම කොහොම ද කතාව නවත්තන්නේ....?
මං ඇහුවා කොහෙන් ද පුතේ ඔය වචනේ හොයාගත්තේ...? (ඔව් ඉතිං ඕපාදුප හොයන්න වෙනවා මේ වගේ වැදගත් වැඩ වලදී )
"ආහ්හ්හ් මගේ යාලුවෙක් කිව්වා" "මං වෛර කරනවා මගේ ජිවිතේට" කියලා... ඔහ්......

මං දෝණිට කියලා දුන්නා ඔය කියන " වෛරයේ" හී තේරුම ගැන..... දෝණි පුදුම වෙලා ඇහුවා
"ඇයි අම්මේ එයා එහෙම කියන්නේ... එක හරි බය හිතෙන දෙයක් නේ "
මං දෝණිට කිව්වා යාළුවාගෙන් හෙමින් සැරේ ඒ ඇයි කියලා අහගෙන එන්න........

ආයේ මොන හෙමින් ද පහුව දා ගෙදර ආවේ රොකට් එකක් වගේ. දොර ගාව දීම කිව්වේ

"එයා ගේ අම්මා එහෙම කියලා හැමදාම අඬන වා කියලා"

මා දැන සිටින පරිදි ඇය ඉතා සුරූපී උගත් ධනවත් කාන්තාවක්...... ඒ සියළු සාධක පරදා ඇයට කළකිරෙන්නට හේතුවක් තිබුණා... හේතූ තිබිය හැකි මුත් කවරෙකුටත් ඔබව නොවටිනා මුත් ඔබට ඔබ වටිනා බව, මා ඇයට කී විට ඇය පැවසුවේ "ඔව් ඒක ඇත්ත ඒත් ඔහු මාව ප්‍රතික්ෂේප කරනවා....."
මා ඇයට පැහැදිලි කළා ඔහු ඔබව ප්‍රතික්ෂේප කලත් දරුවා ඔබව අපේක්ෂා කරන බව...
ඇය ඔහුගෙන් ඇත් ව ඔහු නිසා රිදුනු සිතින් ඇති කරගත් වෛරය වෙනුවට සියල්ල දෙස උපේක්ෂාවෙන් බලන්නට දරුවා නම් අපේක්ෂාවට ඉඩ දුන්නා.......


රිදවන්නට පෙර සිතන්න ඔබට හැකි ද වෛර කරන්නකු බිහි කිරීම වගේම කෙනෙකු මානසිකව හිංසාවට ලක්කිරීමේ වගකීම දරන්න......??

මට බැරි බව වගකීමෙන් සිතන
මම
එරන්දී
ඔබ......

Wednesday, January 3, 2018

ළමා මනස සහ වැඩිහිටි අපි

දරුවෙක් ජිවිතේට එකතුවෙන දවස කියන්නේ දෙමව්පියන්ට ජිවිතේ අමතක නොවන දවසක් බව මම දැනගත්තේ මං එරන්දී ගේ අම්මා කියන මේ කතාව හින්දා .
 ගැහැණු දරුවෝ දෙදෙනෙකු ගේම  අම්මා නිසා තුන් වෙනියා පුතෙක් වේවා කියලා ප්‍රාර්ථනා කරගෙන නිලම නිල් පාටින් ඇඳුම් මහපු බවත් නම විදිහට "ධනුෂ්ක එරන්ද" කියලා කල් ඇතිවම සුජානම් වෙලා ස්කෑන් කරන්නෙත් නැතුව මාරම කන්ෆිඩෙන්ට් තියාගෙන ඉස්පිරිතාලේ ගිහින් බැලින්නම් බේබි ටවල් එක දලා ගිහින්, පස්සේ තාත්තාට කතා කරලා කිව්වාම අනේ ඉතිං අවුරුදු නිසා වහලා තිබ්බ කඩයක් මුදලාලි මහත්තයාට කනිපින්දම් කියලා අරවාගෙන ගෙනත් දුන්නාලු. තාත්තා කලබලේට ගෙනත් තියෙන්නේ රෝසම රෝස පාට තුවායක් ලු අම්මා ඉතිං ............... හිතාගන්න පුළුවන්නේ ඕන්න ඔය වගේ කතා අපි තුන්දෙනා ගැනම ඒ අය කියනවා අහන් ඉද්දි දරුවෝ කියන්නේ දෙමව්පියන්ට මොනතරම් සම්පතක් ද කියන එක මං වටහාගන්න පටන්ගත්ත.
මං එයාගේ හස්බන්ඩ් ට සහෝදර සහෝදරියෝ කවුරුත් නැ... ඉතිං ඒ අම්මාට එයාගේ හැඟීම් මොනතරම් ප්‍රබල ද කියනවා නම් අද වෙනකොට අම්මා මං එයාගේ හස්බන්ඩ් කුස පිළිසිඳ ගත්තු දවසේ ඉදලා සියළු විස්තර මං ඒ අම්මාගේ ළඟ ඉදලා බලන් හිටිය ගානට කියන්න දන්නවා (අම්මා බ්ලොගය නොකියවන තාක් මගේ ආරක්ෂාව තහවුරු කළ හැක)
ඔන්න ඔය වගේ මං එයාගේ බබා උපන් දවසේ අමතක නොවෙන සිද්ධිය ක් තියෙනවා ඒ තමයි දෝණි ලැබුනේ සීතල අදික මාසයක සිතල පලාතක. ඉතිං ඇය පැය ගණනකට බාර උනේ ළදරු ඒකකයට. මාව කාමරයට ගේන අතරේ අපි වෙනුවෙන් ඒ මහ රැ ඇවිත් හිටි අපේ ආදරණියයෙකු රථ ගාලට යනතුරු මං එයාගේ හස්බන්ඩ් ගිහින් තිබුණා. ඔය අතරේ පොඩි එකෙක් ගිරිය යටින් අඬනවා ඇහෙන්න ගත්තා, මගේ අම්මා කිව්වා පුතේ මේ නම් අපේ පැටියා කියලා හැරෙන්න ලැබුනේ නැ නර්ස් නෝනා කෙනෙක් අනේ අනේ මෙයාව නම් අපිට තියාගන්න බැ අම්මා නැතුව මෙයා ඉන්නේ නැ කියලා මට දීල ගියා. එත් එක්කම වගේ මං එයාගේ හස්බන්ඩ් හතිහලාගෙන දුවගෙන ආවා , බය උනු අපේ අම්මා ඇයි පුතේ මේ කියද්දී අම්මේ දෝණි ඇඩුවා නේද අහනකොටත් දෝණි යසට මගේ තුරුලේ. අම්මාගේ ඊළඟ ප්‍රශ්නේ උනේ පුතා කොහොම ද දන්නේ..? අම්මේ පාකින් ලොට් එකට ඇහිලා මං දුවගෙන ආවා..... ඔහු කීවාට අපිටත් පිළිගන්න අමාරු උනා. ඊළගට දරුවට නම දාන්න හදන වෙලාවේ එයාට ඕන කලේ නම "මේඝගර්ජනා" කියලා දන්නා (අර සද්දේ නිසා) :) :) :) දෙපාර්ශවයේම අම්මලාගේ දැඩි විරෝධය මත ඔහුගේ ආසාව දිය උනා. 
කෙසේ වෙතත් දෝණි ලොකු වෙන්න ලොකු වෙන්න ටිකක් අපිටත් ගර්ජනා එන්න ගත්තා. 

තරහා ගත්තොත් පොඩි ඩයිනෝසර් පැටියෙක් වගේ දත් විලිස්සාගෙන ඩිමාන්ඩ් කළා. වැඩේ හරියන්නේ නැති බව දැනෙන කොට අපි "අනේ අපි දුප්පත් , අපිට සල්ලි නැ නේ" කියලා ඇඟ බේරගන්න පුරුදු උනා. දවසක් ඉස්කෝලේ වැඩකට සල්ලි ගේන්න කීවාම දෝණි නැගිටලා "අපි දුප්පත් , මං හිතන්නේ නැ අම්මිට්යි තාත්තිටයි ඔය සල්ලි දෙන්න පුළුවන් වෙවී කියලා" කියලා තිබුණා. දෝණිට ඒ බව තේරෙනවා නේ කියලා අපිත් සතුටු උනා......
කාලය ගෙවිලා ගියා දැන් දෝණිට 9 සම්පුර්ණයි... ජනේරුවට එයාගේ දෙවෙනි වාරේ. ඉස්කෝලේ නීතියට අනුව සුකුරුත්තම් බඩු තහනම්. ඉතිං කුඩා වෙන ඇඳුම් පවා පිරිසිඳු කරලා සික්බේ එකට යවන්න ඕනේ. දරුවෙක් ලෙඩ උනාම අමතර ඇඳුමක් හදිස්සියට ඕනේ උනාම අර සංචිතයෙනුයි ඇදුම් නිකුත් කරන්නේ. උපන්දිනයකට බටර් කේක් කැල්ලක් වත් යවන්න තහනම්. ඉතිං ඒ නිසාම අපිත් සැප්තැම්බර් මාසේ අළුත් බෑග් ඇතුළු උපකරණ අරං දුන් නිසා ආයෙමත් පොත් බෑග් ගැන උනන්දු උනේ නැ. එත් මම දැක්කා තුනේ පංතියේ බෑග් එකට දෝණි පොත් දාගන්නවා. 
හොයලා බැලුවාම දෝණි කීවා "නැ මේ බෑග් එක දැන් පංතියේ යාළුවන්ට මතක නැනේ" මං ඇහුවා පුතාට අළුත් බෑග් එකක් ඕනේ ද..? "ඔව්, මාත් ආසයි යාලුවෝ එහෙම ගේනවා... එයාලගේ දෙමව්පියෝ මගේ අම්මාටයි තාත්තාටයි වඩා පෝසත් නේ...." 
ඉතිං මම ටිකක් කල්පනා කළා...
දෝණිව ලඟට අරගෙන පැහැදිලි කළා... පුතේ දැන් අම්මියි තාත්ති පෝසත්... අපි හොඳින් ඉගෙනගෙන , මහන්සි වෙලා වැඩ කරලා සල්ලි එකතු කළා. පුතාට ඕනේ නම් මං බෑග් එකක් අරං දෙන්නම් එත් පුතාගේ ඉස්ලෙකෝන්ම නේ ද උගන්වන්නේ නාස්ති නොකරන්න... සරල වෙන්න කියලා...? 
එයාගේ උත්තරේ උනේ, "ඔව් අම්මි, අළුත් ඇඳුමක් ඇදපු නැති බබාලා කොච්චර ඉන්නවා ද "..... මේ ඔබෙත් අත්දැකීම වෙන්න ඇති.....
දරුවොත් එක්ක වැඩ කරන්න ඕනේ හදවත වගේම බුද්ධියත් මෙහෙයවලා. ඒකට උපාධියකට වඩා උවමනා වෙන්නේ "උපාය"
එහෙම හිතන 
මං 
එරන්දී :)

Saturday, December 30, 2017

Happy 2018

මම මේ කල්පනා කලේ, වැඩිහිටියෙක් හැටියට ඇත්තටම මේ තරුණ දරුවන්ට අපි ආදර්ශයක් වෙන්නට උවමනායි. 

දැන් කාලේ උනත් අපේ කාලේ උනත් කියලා අවංකවම මට ලොකු වෙනසක් නොවුනාට අවුලකට තියෙන්නේ ඒ කාලේ මං තරුණයි, දැන් මං ඒ වයසේ නැ.... (හරි ඉතිං වයසයි තමයි, හිතේ අමාරුවට වෙන විදිහකට කියලා බැලුවා එච්චරයි). 
අන්න ඒ වයසේ ගැප් එකත් එක්ක ලොකු ලොකු උපදෙස් ටිකක් දෙන්න හිතුනා මටත්.... (ඔය කිව්වාට දෙන්න තරම් උපදෙසක් මට නැ තමයි. හැබැයි මට වුනු අකරතැබ්බ නම් ඉතිං ඕනෑ තරම්. මේ ඉන් එකක්)
ඔන්න ඉතිං අපි විවාහපත් වූ අලුත. 
මං මාර රූමත් , සුන්දර , උගත් බුද්ධි+මත් (ඔව් ඉතිං මගේ නම බුද්ධිකා , ඉතිං හිනා වෙන්ට හහ් ) කෙනෙක්. ආයේ මට වඩා කිසිම කෙනෙක් කිසිම දෙයක් දැනගෙන හිටියේ නැ. ඉතිං ඔන්න ඔය විදිහට කාලය ගෙවීගෙන ගෙවීගෙන ගියා. 
දවසක් අකුණු ගහමින් මහ වැස්සක් වහින්න ගත්තා. මට ඉහෙන් බහින රෝගයක් නොතිබුනාට දරු පැටියත් නොනවත්වා අඬන නිසා මං ඉතිං ඔහුට දැනුම් දුන්න මට ධාරාණි පාත ඔහ් නැ ඉවසගන්න බැරි හිසේ කැක්කුමයි වහාම ගෙදර එන්න කියලා.... (කියන කොටම ඇහුවේ "අනේ ඔයාට ඒ කියන්නේ ඔළුවකුත් තියෙනවා නේ ද " කියලා).
කොහොමින් කොහොම හරි පැය දෙක තුනකට පස්සේ හරි හදිස්සියෙන් වේගෙන් (ගේ ගාවට ඇවිත් රේස් කරලා වාහනෙන් බැහැලා නෙවෙයි පැනලා ) ආවා. 
එතකොට ඉතිං මගේ ඉවසීමේ සීමාව පැනලා (ඇත්තටම කිව්වොත් මට එහෙම සීමාවක් තිබුනෙම නැ ඒ කාලේ).
ඉතිං බොහොම හැදිච්ච නිවිච්ච මම ගත්තා මල්ලක් දැන් පුරවනවා අතට අහුවෙන ඇඳුම් , ඔහු කිසිම හැලහොල්මනක් නැතුව බලාගෙන ඉන්නවා. අහ්හ් ඔව් එපා තියා ඇයි වත් අහන්නේ නැ.... දැන් රෙදි දාගෙනත් ඉවරයි, මං කිව්වා දෙන්න මගේ ID එක 
ආහ්හ් ඔව් නේ එක මගේ ලගනේ  අමතක උනා කියලා ඊඊඊඊ ඔව් එකත් දුන්නා.....
දැන් මට යන්නම වෙන පාටයි... තවත් කල්පනා කර කර මං හොයනවා හොයනවා.... හොයනවා මොකද්ද ? කුඩයක් 
ආහ්හ්හ් වැස්ස නේ මෙන්න කුඩේ දැන් මොන දෙයියට කියන්න ද..? (මම කොහේ යන්න ද, මහ ගෙදර ගිය ත් අම්මා, මා දුටු සැනින් මා ඇදගෙන විත් ඔහුට දෙන්නේ මා ඉතා ගුණයහපත් බව ඇයට වඩා දන්නා කිසිවෙකුත් නැති බැවිනි.) කමින් ත්‍රෙඩ් ඊස් නොට් ගුඩ් බව වැටහුණු මම ක්ෂණිකව ක්‍රියාත්මක උනා. 
හහ්..... මාව ගෙදර යවන්න නේද...?? මම යයි හිතුවා මදි..... මං ඒ සැනින් ඇදුම් ටිකත් හලලා හෙමින් සීරුවේ නැවතුනා....
ඉතිං ඔන්න ඔහොමයි මගේ පවුල රැකුණේ. මේ අවුරුද්ද අවසාන දවසේ වැඩිහිටියකු ලෙසින් අළුතින් විවාහපත් ඔබටත් මේ වගේ අවස්තාවක් එළඹුනොත් මුහුණ දෙන විදිහ දැනුවත් කර තිබීම මගේ පරම යුතුකම හැටියට හිතුන නිසා මේ ඉටුකළේ ඒ යුතුකම.

එහෙම නම් ලබන්නාවූ 2018 වසර විවාහපත් නොපත් ඔබ සියළු දෙනාට බුද්ධිමත් මං එරන්දීගේ සුබ පැතුම්..!   


Tuesday, November 28, 2017

ඔබට කියමි

Saatchi Art Artist: Loui Jover; Ink 2015 Drawing "long way away...

නැවතිලා
මං උන්නු
මං කඩේක
කෙකටියා
යායට
පැළ වෙලා.....
ඒ මතින්  
සීරුවට 
පැණි කුරුල්ලෝ
නුඹ
තාලයට 
අඩි ආයේ 
තියනවා 
නිදිවරු මං
නැතත්
සේපාලිකා
නුඹේ
තනියට ඉන්නවා
නුඹේ නමින් ගිළිහෙන 
බිම වැටී 
පෙති බිඳුණු 
සේපාලිකා 
එකින් එක 
මම ගණිනවා 
හමු උනත් 
ආයෙමත් 
උණුහුම්ම 
ඔබේ 
හිරු එලියට 
පිටුපා 
කණමැදිරියකු 
වී 
ඉතිං 
නික්මෙනවා  
මං
එරන්දී 
ප.ලි. මෙය ජිවිතේ යාත්‍රාව ලියු හරි අපුරූ කවියක් නිසාම ලියැවුණු සිතුවිල්ලක.

Friday, October 6, 2017

Happy 41

 
 
                             
                                                                
උඹ තමයි මිනිහා
සවන් දෙන්නියකටත්
සවන් දෙන....
කට්ට කළු
උස මහත
ඝන ඇහි දාර යට
බොර පාට ඇස් ඇති
දැලි අඟුරු තොල් අස්සේ
මුතු පාට දත් ඇති
පුළුල් උරහිස් අතරේ
රතු පාට පණ  විදින
හෘද මාන්ෂලය ඇති
හීන් කඳුළකින් තැවී
එය ද උගුලවා දිය හැකි....
සියුම් තුඩකින්
ම’කුස දැදුරු වූ දා 

සිහිසුන්ව ඇද වැටුණු....... උඹ තමයි ඒ මිනිහා
නිවුඩු හාල් බතට
පොල් සම්බෝලයි ඇඹුල් තියලයි
කෑවාට 
නොවරදවාම 
මට සිරියල් අරන්දුන්න.....
කවි ලියන එකත් 
ඇරියස් එකක් කිව්වාට 
ඇති තරම් කඩදාසි 
Parker pens  අරන්දීපු
යකෙකුගේ පෞර්ෂය තිබුනාට, 
යක්ෂණියක් වගේ කඩා පැන්නාම  
ඔළුව අතගාල පපුවට තුරුළු කරගත්තු.... උඹ තමයි ඒ මිනිහා ..........

නුඹ නිසා වාසනාවන්ත මම යි ඒ 
එරන්දී 

Wednesday, September 27, 2017

IRAJ - Inspiring Rumor, Aiming Judgements :)



එදා මෙන් අදත්
අද මෙන් හෙටත්..............

                                      .

                                      .
ධමනියක ඉපිලී 
නැවුම්
ශිරාවක ලතව 
පසු බැස කිළිටිව 
සෙමෙන්
ලබ් - ඩබ්ව 
පණ ගැහෙයි 
රිසියෙන් 
සෘතු අතර 
යෙහෙන්....
වනට වැද 
සිංහයකු හා සමඟ ද 
ධනුද්ධර හැර වැද්දකු ද 
සිතාය කෝ කොහි ද 
මන්දෝදරී.... 

ස සමඟ ප 

ඒ 

කරළියෙහි 
Market 
වෙන්නේ ම  
අඩ අඳුර ය......
අපි ඉන්න 
ගැලරියේ......

මං එරන්දී 


Sunday, September 10, 2017

දරුවා සහ මව

ඔන්න හැමදාම හවස ගෙදර එනකොට මගේ ඔළුවට එනවා මාරම Plan. ඇත්තමයි අද තමයි දවස.. , අද උයනවා රසම රසට... ඊට පස්සේ තුන්දෙනත් එක්ක වාඩිවෙලා දවසේ විස්තර කිය කියා කනවා........ ඔන්න ඔය වගේ ගොඩක් දේවල්.....

ඔන්න ගෙදර ලං වෙනවා..... මෙන්න මං යනකොට දෝණි රසකර කර කනවා මොනවද.... මොනවද ඉතිං Pop-corn.......  අයියෝ...... මොන රහක් හින්ද ද ඔය කන්නේ..... ඉතිං ඔන්න මට තරහ යනවා...... (හිතුවා නේ පොඩි එකී ගුටි කැවා කියලා..... මං කිව්වේ තරහා යනවා කියලා , එනවා කියලා නෙවෙයි නේ..:)  )

මාත් හෙමිට වාඩිවෙනවා දෝණි ගාවින්...... මගේ දෝණි හරිම හොඳයි.....
"අම්මිට මහන්සිද"
"තේ හදන්න ද "

එපා පැටියෝ මටත් ඔන්න ඔකෙන්ම ටිකක් දෙන්න... ඔන්න ඉතිං අපි කනවා.... අනේ ලස්සන Cartoon යනවා.................... ඉතිං මං බලනවා.... දෝණි එබිලා මං දිහා බලනවා.. එයා homework කරනවා මං Cartoon බලනවා....

අම්මි ආසද Cartoon බලන්න.. හ්ම් ....... ඇයි අම්මී ඒ........

මං කෙලින් උනා current වැදිලා වගේ.. නැ මේකනේ අක්කි වැඩේ (ලොකු කතාවක් කියද්දී එයා අක්කි මං නංගි )
මං චූටි කාලේ අම්මා'ම්මා මට TV බලන්න දුන්නැ නේ අක්කි එකයි.......
අනේ මගේ Cutie පව්...... (එහෙම කිව්වේ දෝණි ,මට )

ඉන්ඩ මං අහන්නම් අම්මා'ම්මා ගෙන්..... ආම්මෝ එපා මං එයාට බයයි Please...........
(හා ඒ කථාව එතනින් Shape එත් ඉවර වෙන්නේ ඕක දෝණි අම්මා ගෙන් අහලා අම්මා මට....... එක්කෝ ඕනේ නැ.................. )

(ඔන්න දෝණිගේ වැඩ ඉවරයි.....)  අහ්හ්හ් අම්මී.. අම්මී හරිම කම්මැලියෙක් නේ..... (ඒ මං නිදිකිරණ වෙලාව...) 

අයියෝ මේ බලන්න අම්මි තාම සපත්තු ගලවලාත් නැ ..... ඉන්න මං ගලවන්න 
එපා එපා මං ගලවන්නම්.... අනේ පුතේ මේ සපත්තු දෙක අරන් තියනවා  ද...? 
ඉතිං පුංචි දරුවෝ වගකීම් දරන්න බොහොම කැමතියි.....

නැතුව 

මං 
කම්මැලි 
එරන්දී 
නෙවෙයි

(දරුවන් ඉගෙන ගන්නේ අහන දකින දේ වගේම පුංචි පුංචි වගකීම් දැරීමෙන්. වැඩිහිටියන් හැටියට් හැකි සැම අවස්ථාවකම දරුවන්ට වගකීම් දරන්නට අවකාශ සැලසීම , ඔව්න් ට නොදැනෙන්නට ඔවුන් පිටුපසින් සිටිමින් දිරමත් කරන්න. එක එක චරිත වලට ඔබ ආරෝපණය වෙන්න,
උදාහරණයක් ලෙස මම නංගි පුතා තමයි අද අක්කා
මේ තුලින් ඒකාකාරිත් වය නිසා නොසන්සුන් වන දරුවාට විනෝදජනක ක්‍රීඩාවක මුහුණු වරින් ජිවිතේ හුරු කරන්නට තරම් ඔබ බුද්ධිමත් වන්න)